چای با طمع خدا . . .

این سماور جوش استپس چرا میگفتی دیگر این خاموش است ؟!باز لبخند بزنفوری قلبت را ، زودتر بند بزنتوی آنمهربانی دم کنبعد بگذار که آرام آرامچای تو دم بکشددست هایت :سینی نقره ی نوراشک هایم :استکانهای بلورکاشاستکانهایم راتوی سینی خودت می چیدیکاشکی اشک مرا می دیدیخنده هایت قند استچای هم آماده است" چای با طمع خدا "بوی آن پیچیده از دلت تا همه جاپاشو مهمان عزیزتوی فنجان دلمچایی داغ بریز